Meerwaarde op aandelen in België: hoe worden ze belast?

Onder welke belastingregimes kunnen meerwaarden op aandelen vallen?  #

Meerwaarden op aandelen kunnen onder drie mogelijke belastingregimes vallen:

• Normaal beheer van privévermogen: vroeger onbelast, nu belast volgens de meerwaardebelasting.

• Abnormaal beheer: belast aan 33% en vermeerderd met gemeentebelasting.

• Beroepsmatig: belast aan de progressieve tarieven in de personenbelasting, vermeerderd met gemeentebelastingen.

Deze driedeling blijft nog steeds relevant, ondanks de invoering van de meerwaardebelasting. De meerwaardebelasting geldt immers enkel op meerwaarden die gerealiseerd worden binnen het normaal beheer van het privévermogen. Dit werd intussen bevestigd door de recent gepubliceerde circulaire nr. 2026/C/74 (d.d. 22 juli 2026) over de meerwaardebelasting.

De overige twee mogelijkheden van taxatie van meerwaarden op aandelen blijven dus voortbestaan. Het zal dus belangrijk blijven om te bepalen binnen welke categorie de gerealiseerde meerwaarden op je aandelen vallen.

Opgelet: Bijzondere taxatieregimes, zoals de regeling inzake de inkoop van eigen aandelen, worden in dit artikel niet behandeld. 

1. Meerwaarden op aandelen als normaal beheer van het privévermogen #

Als je als ‘goede huisvader’ je spaarcenten belegt in aandelen op de beurs en deze na verloop van tijd verkoopt met een meerwaarde, dan valt dit onder normaal beheer van het privévermogen. Als belegger handel je namelijk met het oog op het behoud of aangroeien van je privévermogen, zonder speculatieve intenties. Verkoop je je onderneming aan een derde partij? Ook dat geldt in principe als normaal beheer van het privévermogen.

Deze meerwaarden zijn sinds 1 januari 2026 principieel belastbaar onder de meerwaardebelasting. Je bent bovendien de facto verplicht om de realisatie ervan aan te geven door het te vermelden in je aangifte personenbelasting.

2. Meerwaarden op aandelen als abnormaal beheer van het privévermogen  #

Wanneer je meerwaarden realiseert buiten het normaal beheer van je privévermogen en buiten de uitoefening van een beroepswerkzaamheid, worden deze als divers inkomen getaxeerd aan een tarief van 33%, vermeerderd met gemeentebelasting.

Hoe wordt abnormaal beheer bepaald?  #

Belangrijk om mee te beginnen: het uitgangspunt is dat de meerwaarde principieel kadert binnen het normaal beheer van het privévermogen (en de taxatie ervan aldus valt onder de meerwaardebelasting). Het is dus altijd aan de fiscale administratie om het abnormale of speculatieve karakter van de verrichting aan te tonen (zie nr. 192 uit de circulaire 2026/C/74).

Daarbij stelt zich evenwel een probleem, omdat de invulling van “abnormaal beheer van het privévermogen” moeilijk hard te maken is en in de praktijk een feitenkwestie betreft. Dit leidt vaak tot interpretatieproblemen en bijgevolg dus ook tot discussies met de fiscale administratie en de rechterlijke macht. Deze discussie belandde bij het Grondwettelijk Hof, maar dat zag geen graten in dit criterium (arrest nr. 31/2022) en achtte het voldoende nauwkeurig en voorspelbaar.

Om uit te maken of een verrichting al dan niet abnormaal is, moeten we dus kijken naar de feitelijke context in het licht van precedenten. In de praktijk merken we dat onder andere de volgende elementen bekeken worden:

• De financieringswijze van de belegging: werden de aandelen aangekocht met eigen middelen of (gedeeltelijk) met externe middelen?

• De frequentie van de verrichtingen: hoe vaak werden aandelen aangekocht en verkocht?

• Het bestaan van een speculatief inzicht: werden bepaalde aan- en verkopen gedaan om te speculeren op de markt?

• Het beschikken over bepaalde kennis.

• De verhouding van het geïnvesteerde bedrag t.o.v. het totale vermogen van de belastingplichtige,

• enz.

Hoe meer die elementen vragen oproepen – en hoe zwaarwichtiger ze zijn – hoe groter de kans dat de meerwaarde fiscaal gekwalificeerd moet worden als abnormaal.

Interne meerwaarden  #

Toch zijn er ook situaties die voor de fiscus doorgaans passen binnen een abnormaal beheer van het privévermogen. In het bijzonder gaat het over het geval waarbij een natuurlijk persoon aandelen verkoopt aan een door hem of haar opgerichte vennootschap (i.e. de problematiek van de ‘interne meerwaarden’).

Deze situatie is dan ook wettelijk verankerd in het kader van de invoering van de regeling van de meerwaardebelasting (cfr. infra). Noteer evenwel dat deze verankering plaatsvindt binnen het ‘normaal beheer’. De mogelijkheid tot taxatie als ‘abnormaal beheer’ blijft echter behouden. Eén van de belangrijke verschillen hierbij is dat in het geval van normaal beheer de historische meerwaarde (i.c. de meerwaarde tot en met 31 december 2025) is vrijgesteld. In het geval van abnormaal beheer niet.

Aandelen inbrengen in een eigen holding  #

Ook inbrengverrichtingen van aandelen in een eigen holding worden principieel geviseerd, al geldt er onder de meerwaardebelasting een uitdrukkelijke uitzondering omdat die reeds op grond van een andere regeling wordt aangepakt.

De inbreng van aandelen in een eigen holding was een handige techniek om na de inbreng, en aldus de creatie van gestort kapitaal, opgepotte reserves belastingvrij te laten opstromen naar de natuurlijke persoon via een belastingvrije dividenduitkering aan de nieuwe holding, gevolgd door een belastingvrije kapitaalvermindering.

Maar sinds 1 januari 2017 leidt zo’n inbreng niet meer tot de (volledige) creatie van gestort kapitaal. Sindsdien wordt het gestorte kapitaal geacht slechts overeen te komen met de aanschaffingswaarde van die aandelen in hoofde van de inbrenger. Het saldo wordt gekwalificeerd als belaste reserves (waarop roerende voorheffing verschuldigd is bij uitkering). Daarenboven wordt er ook geen step-up (een techniek waarbij de fiscale boekwaarde van een financieel actief geactualiseerd wordt) meer aanvaard in hoofde van de inbrenger.

Wat is de belastbare basis van de meerwaarde bij abnormaal beheer?  #

De belastbare basis van de meerwaarde binnen de categorie van het abnormaal beheer is het nettobedrag van de meerwaarde, zijnde de verkoopwaarde min de aanschafwaarde (na aftrek van de kosten die gemaakt werden in het kader van de verkoop).

Verder mag je ook niet uit het oog verliezen dat wanneer de aandelen ontvangen werden via een schenking of erfenis, je rekening moet houden met de aanschaffingswaarde waartegen je voorganger deze heeft verkregen om de correcte meerwaarde te berekenen.

In tegenstelling tot meerwaarden die kaderen binnen het normaal beheer van het privévermogen, was je altijd al verplicht om meerwaarden die vallen onder abnormaal beheer aan te geven in je aangifte personenbelasting. De netto meerwaarde moet worden opgenomen in de code (1)(2)169-92.

3. Meerwaarden op aandelen als beroepsinkomsten #

Als je meerwaarden op aandelen realiseert in het kader of het verlengde van je beroepsactiviteit, dan worden deze meerwaarden beschouwd als beroepsinkomsten en als zodanig belast. Dit betekent dat deze meerwaarden onderworpen zijn aan de progressieve tarieven van de personenbelasting (vermeerderd met gemeentebelasting) en met verschuldigdheid van sociale zekerheidsbijdragen.

Volgens de administratie kan er pas sprake zijn van een beroepswerkzaamheid als het om een geheel van verrichtingen gaat die voldoende talrijk en onderling verbonden zijn om een gewone en voortgezette bezigheid uit te maken en die, vallend buiten de grenzen van het normale beheer van een privévermogen, een beroepskarakter hebben. Centraal staat aldus de aard en bij uitstek de intensiteit van de beoefening.

Zoals het geval is bij de discussie rond de kwalificatie als normaal dan wel abnormaal beheer, is de vraag of de gerealiseerde meerwaarde een beroepsinkomen vormt, ook een feitenkwestie.

Hier heeft de rechtspraak echter criteria ontwikkeld die een indicatie kunnen geven van het al dan niet bestaan van een beroepsactiviteit. Enkele van deze criteria zijn de volgende:

• Frequentie en regelmaat van de transacties.

• De korte tijdspanne tussen de betrokken verrichtingen.

• Organisatie en vereiste infrastructuur/ingezette middelen (o.a. gebruik van gespecialiseerde (trading) computerprogramma’s).

• Financieringswijze (bv. met geleend geld).

• Samenwerking tussen meerdere personen.

• Verband tussen de beroepsactiviteit.

• De aard en belangrijkheid van de verrichte activiteit.

• Enz.

Opgelet: geen enkel criterium op zichzelf volstaat om te besluiten tot het bestaan van een beroepsactiviteit.

Wordt de verhandeling van aandelen beschouwd als een beroepsactiviteit, dan laat de fiscale wet toe om de kosten die verbonden zijn met deze transacties in aftrek te nemen (i.e. als beroepskosten). Minderwaarden op aandelen (alsook waardeverminderingen) zijn daarentegen fiscaal niet aftrekbaar.

De aangifte personenbelasting voorziet ook in afzonderlijke codes om deze meerwaarden en kosten op te nemen (zie codes (1)(2)606-49 en (1)(2)620-29).

4. Aandelenoverdracht aan buitenlandse vennootschappen: extra aandacht vereist  #

Wanneer je aandelen bezit in een Belgische vennootschap en deze verkoopt aan een onderneming gevestigd buiten de EER, gelden er bijzondere regels, maar enkel wanneer je op het moment van de overdracht een aanmerkelijk belang aanhoudt.

De aanmerkelijk belang-regeling heeft betrekking op de overdracht van aandelen door belastingplichtigen die rechtstreeks een aanmerkelijk belang aanhouden, met name een deelneming van minstens 20% in het kapitaal van een rechtspersoon. De regeling wordt individueel beoordeeld: participaties van gezins- of familieleden worden niet samengevoegd.

Wanneer aan die voorwaarde voldaan is en de koper buiten de EER gevestigd is, geldt een afwijkend tarief: 16,5%. De progressieve tariefschijven zijn in dat geval dus niet van toepassing.

Ook in deze situatie kan de belastingplichtige gebruikmaken van de vrijstelling van € 1.000.000, die eens per vijf belastbare tijdperken kan worden toegepast.

Opgelet: Wanneer aandelen eerst worden verkocht aan een in de EER gevestigde rechtspersoon, maar onmiddellijk daarna worden doorverkocht aan een buiten de EER gevestigde rechtspersoon, kan de administratie deze opeenvolgende verrichtingen aanmerken als veinzing om alsnog het tarief van 16,5% toe te passen.

De meerwaarde moet verplicht worden aangegeven in de aangifte personenbelasting, aangezien er geen roerende voorheffing wordt ingehouden op meerwaarden bij aanmerkelijk belang.

Conclusie  #

Een goede beoordeling van de feitelijke situatie is en blijft cruciaal om het juiste belastingregime van gerealiseerde meerwaarden op aandelen te kunnen bepalen. Met de invoering van de ‘meerwaardebelasting’ binnen de categorie van het normaal beheer van het privévermogen, mag verwacht worden dat de discussies zullen blijven of zelfs zullen toenemen. In ieder geval zal de nieuwe regeling leiden tot meer visibiliteit (gezien de formaliteiten in de aangifte personenbelasting, de rol van de banken, de rapporteringsplicht van tussenpersonen, enz.) en een hoger risico op herkwalificatie van de inkomsten.