Vruchtgebruiker: let op bij het aanleggen van een liquidatiereserve!

Dat dividenden, die worden uitgekeerd uit overgedragen winsten, echte vruchten zijn en volledig toekomen aan de vruchtgebruiker staat vast en wordt niet meer betwist. Vruchten worden geacht van dag tot dag te zijn verkregen en de algemene proportionaliteitsregel wordt dan ook toegepast op die uitgekeerde dividenden volgens het tijdstip van verkrijging van de aandelen.

Maar wat nu met winsten waarvan beslist werd om ze niet onmiddellijk uit te keren, maar toe te voegen aan de beschikbare reserves of over te gaan tot het aanleggen van een liquidatiereserve?

Van zodra die winsten als (liquidatie)reserve geboekt worden, maken ze deel uit van het "kapitaal" van de blote eigenaar, waardoor uitkeringen van reserves niet kunnen beschouwd worden als een vrucht.

Het gevolg is dat de uitkering van deze reserves toekomt aan de blote eigenaar, bezwaard met het vruchtgebruik in het voordeel van de vruchtgebruiker van de aandelen.  De uitkering ten gevolge van een kapitaalvermindering komt eveneens toe aan de blote eigenaar, bezwaard met het vruchtgebruik in het voordeel van de vruchtgebruiker van de aandelen en volgt bijgevolg hetzelfde regime van de uitkering uit reserves.

Bij de uitkering naar aanleiding van een liquidatie, zal het liquidatiesaldo tenslotte uitgekeerd worden op een gezamenlijke rekening van de blote eigenaar en de vruchtgebruiker of zullen de gelden worden uitbetaald aan de vruchtgebruiker en de blote eigenaar, respectievelijk ten bedrage van de waarde waarop zij als blote eigenaar/vruchtgebruiker recht hebben.

Het is bijgevolg een misvatting te denken dat de vruchtgebruiker automatisch alle 'inkomsten' uit de vennootschap in volle eigendom verkrijgt en er volledig vrij kan over beschikken.  De vruchtgebruiker denkt dan ook best goed na over bovenstaande gevolgen vooraleer hij overgaat tot het overboeken van overgedragen winsten naar beschikbare reserves of overgaat tot het aanleggen van liquidatiereserves.